وحدت در قرآن
تاریخ انتشار : فروردین ۲۹, ۱۳۹۶ ۶:۵۱ ق.ظ
 
وحدت امت اسلامی بزرگترین نعمت الهی و ثمره طبیعی تمسک به ریسمان الهی است، و در سایه همین تمسک دل ها با یکدیگر مأنوس و دشمنانی که بر لبه پرتگاهی از آتش قرار داشته اند با یکدیگر برادر شده و از سقوط و نابودی رهایی یافته اند. خداوند این موضوع را در قرآن چنین می فرماید:
 وحدت در قرآن
"کوثر ورامین" - -

وحدت

وحدت امت اسلامی بزرگترین نعمت الهی و ثمره طبیعی تمسک به ریسمان الهی است، و در سایه همین تمسک دل ها با یکدیگر مأنوس و دشمنانی که بر لبه پرتگاهی از آتش قرار داشته اند با یکدیگر برادر شده و از سقوط و نابودی رهایی یافته اند.

خداوند این موضوع را در قرآن چنین می فرماید:

«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ.»۱

«و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت خدا را بر خود یاد کنید آنگاه که دشمنان{یکدیگر} بودید پس میان دل های شما الفت انداخت تا به لطف او برادران هم شدید و بر کنار پرتگاه آتش بودید که شما را از آن رهانید این گونه خداوند نشانه های خود را برای شما روشن می کند باشد که شما راه یابید.»

تحقق یافتن این نعمت جز با وسایل الهی و تسلیم محض خدا بودن ممکن نبود. اگرچه کاروان سالار وحدت برای این امر مهم همه آنچه را که در زمین است ببخشد و انفاق کند، اما باز در حد توان او نیست.۲

وحدت در سیره نبوی

پیروزی و گسترش اسلام در سال های اولیه بعثت نتیجه همبستگی و وحدت مسلمانان بود. این ایمان و اتحاد بود که آنان را چنان تربیت کرده بود که فارق از هر نوع دسته بندی و قوم سالاری، تحت لوای نبوی صلی الله علیه و آله وسلم، برای اعتلای کلمه(لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ) جانفشانی می نمودند و به برکت همین وحدت بود که خداوند پیروزی های روز افزون را بر مسلمانان عنایت          می داشت. سفارش های پیامبر گرامی اسلامی صلی الله علیه و آله وسلم، بر ایجاد الفت و اتحاد در جامعه اسلامی و تأکید آن بزرگوار بر جماعت در فرائضی نظیر نماز، حج و جهاد. . . بیانگر اهمیت اتحاد مسلمین می باشد چنان که می فرمودند:

«الجماعة خیر و الفرقة عذاب.»۳

«جماعت مایه خیر و تفرقه مایه عذاب است.»

« یداللَّه مع الجماعة.»۴

«قدرت الهی با جماعت است.»

سیره عملی آن بزرگوار در روابط حسنه میان مسلمین، ایجاد عهد اخوت بین مهاجرین و انصار، تلاش برای انس و الفت و حتی اهتمام به تنظیم صفوف نماز جماعت از جمله عنایت آن بزرگوار به وحدت و جماعت می باشد. چنان که ابن مسعود می گوید:

رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم، پس و پیش ایستادن مسلمانان در صفوف جماعت را نهی می کردند و با دستان مبارکشان دوش ما را صاف می نمودند و می فرمودند:«مساوی هم بایستید و پس و پیش نایستید که دل هایتان از هم گسسته می شود.»۵

حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم، در سال هشت هجری پس از شکست مشرکان، در پاسخ به آن هایی که حسب و نسب را یگانه ملاک ارزشی و فضیلت می شماردند با اشاره به ریشه و منشأ واحد انسان ها ملاک و معیار را تقوا خواندند.

پیامبر اسلام بین دو قبیله اوس و خزرج پس از سال ها درگیری آشتی برقرار کردند. ایشان در مدینه با یهودیان قرار دادی را امضاء تا جان و مال و ناموسشان محترم باشد.

همه این موارد نشان از اهمیت وحدت در دیدگاه رسول اکرم دارد

 

منابع:

۱ سوره آل عمران(۳)آیه۱۰۳٫

۲ احمدحسین یعقوب، ترجمه عباس جلالی، اهل بیت محور وحدت، چ اول، بوستان کتاب قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه قم، ۱۳۸۴، ص ۳۹٫

۳ علیرضا بهار و حامد کمال، اتحاد ملی انسجام اسلامی، ص۳۷٫

۴همان.

۵علی، رضایی، اندیشه بسیج، تهران، معاونت تربیت و آموزش عقیدتی سیاسی، نمایندگی ولی فقیه در سازمان بسیج مستضعفین، ۱۳۸۸، ص۴۱٫

(قسمتی از پایان نامه فاطمه سادات حسینی )

کد مطلب: 1200